isang linggo ang lumipas halos hindi sila magkita ng dalaga, pahapyaw hindi katulad ng dati exams weekng school, hindi tulad ng regular na schedule hindi tugma ang kanilang mga libreng oras, bagay na ikinalungkot ni Jan ngunit naiiintindihan niya, patuloy pa rin itong nagpupunta sa ilalim ng puno s
malapit sa school grounds, naghihintay kahit alam niyang hindi makakarating si Pau

"Jan!" tawag ng dalaga sabay yakap ng mahigpit dito, natulala si Jan at halos hindi makapagsalita "woi okay ka lang, namiss kita kamusta ang exams mo?" tanong ng dalaga sa kanya "ah wala to, kinilig lang este nabingi lang maingay ka kasi, okay naman nasagutan ko lahat pakiramdam ko nga e ako ay magiging pinakamataas doon" pagmamayabang ng binata, "ang yabang nito, pakita mo sken exam results mo, nga pala doon sa mga sulat na nakukuha ko sa gamit ko, kilala ko na kung sino siya" ang sabi ni Pau bagay na nagpakaba kay Jan, hindi niya alam ang gagawin para siyang pinagpapawisan ng malamig at sabing "ah talaga? s - sino naman?" pangangatog nito sa pagtatanong "hmpf! pakipot ka pa, akala mo hindi ko malalaman ah" ang sabi ni Pau kanya "si Marc, yung classmate mo!"

"ano? si Marc? paanong siya? imposible!" ang pagalit na sinabi ni Jan, "huh? bakit naman? e kinausap niya kasi ako last Friday, uwian namin nagtapata siya na matagal na daw niya akong crush, balak na kausapin at ligawan, wala lang daw lakas ng loob upang magtapat madalas nakikita lang tayo magkasama nagkkwentuhan, hindi niya magawang lumapit at magpakilala" sabi ni Pau kay Jan habang nagtataka kung bakit balisa at tila galit ang binata "okay ka lang ba? natatawa nga ako e kasi sabi niya akala niya tayo na dalawa" ang sabi ni Pau, tumingin si Jan sa dalaga hinawakan ang kamay at sinabing "anong naman ang sabi mo?" pagtatanong ni Jan "sabi ko hindi, super close lang tayo sabi ko nga imposible kasi nakababatang tingin lang ang tingin mo sken" nabitawan ni Jan ang kamay ng dalaga, hindi niya alam pero parang may kirot siyang naramdaman ngunit naisip na kasalanan niya iyon, siya din kasi nagsabing ganun sa kanya "hahaha, oo nga naman kuya mo ako, sisiguraduhin kong walang makakapanakit sayo" sabi ni Jan bagay ba pinagsisihan niya
asar na asar si Jan sa sarili, nabbwisit dahil sa pagiging torpe nito sa pagsasabi ng kaniyang tunay na nararamdaman para kay Pau, gabi - gabi hindi siya makatulog dahil sa selos na nararamdaman, ilang linggo na rin kasing hindi na madalas magkita ang dalawa, magkita man madalang na ito kakaunting oras upang magkamustahan at magkwentuhan madalas pa ay puro paglalahad ng paglabas ni Pau at ni Marc na lalong nagpabwisit at nagpaasar sa binata

unti - unting bumalik ang dating Jan, madalas na itong nagkukulong sa kanyang kwarto, malungkot at palaging gustong mapag - isa, bagay na ikinabahala ng kanyang mga magulang, ganoon din siya sa kanyang pag - aaral nawawalan ng gana, hindi nakikinig madalas nahuhuling natutulog bunga ng gabing hindi makatulog sa pag - iisip patungkol kay Pau "bakit ganito?" "ano ba ang nagawa ko?" "hindi ko na gusto ang nararamdaman ko" "nasa akin na ang pagkakataon, abot kamay ko na ang lahat para sa aming dalawa ngunit bakit ganoon tila lahat ng ginagawa ko ay napunta lamang sa wala" ang paglalahad ng damdamin ni Jan habang lango sa alak at sakit na nararamdaman